علاقه به اختراع لامپ های زنون برای اولین بار توسط Philips Schulz در سال 1944 ایجاد شد. به دلیل محدودیت های زمان جنگ در دسترسی به این گاز نجیب، پیشرفت قابل توجهی تا زمانی که John Aldington از شرکت بریتانیایی Siemens، تحقیقات خود را در سال 1949 منتشر کرد، انجام نشد. این امر باعث تلاش های بسیار در شرکت Osram آلمان برای توسعه بیشتر این فناوری به عنوان جایگزینی برای آرک های کربنی در نمایش سینما شد.

لامپ زنون دو الکترود دارد که در یک حباب شیشه ای پر از گاز زنون قرار گرفته اند. ولتاژ بالایی به الکترودها اعمال می شود که به طور لحظه ای جرقه هایی را آزاد می کند و نور ایجاد می شود.لامپ های زنون در دهه 1940 توسعه یافتند و در نهایت در سال 1951 توسط شرکت آلمانی  Osram  معرفی شدند. آنها جایگزینی مناسب برای لامپ های کربنی ناکارآمد بودند و امروزه  در سینماهای سراسر جهان استفاده می شوند.

در مقایسه با انواع هالوژن ها و LED ها، لامپ های زنون علاوه بردرخشندگی بیشتر، بهبود دید و طول عمر تخمینی طولانی‌تری دارند، تقریباً 2000 ساعت – در مقایسه با نور متوسط ​​هالوژن که فقط حدود 450 تا 1000 ساعت عمر می‌کند. جالب است بدانید که بی ام و سری 7 1991 اولین خودرویی بود که از زنون برای روشن کردن مسیر خود استفاده کرد.